Hayatının son günlerinde köye yerleştiği için gazetesinin yeni adresine de gelmesini isteyen teyzenin her gün oğlunu arayıp “Nerede benim gazetem” demesine hayran kaldık. Geçtiğimiz hafta hakkın rahmetine kavuşan Nadide Teyze’nin hikayesini oğlu Yasin Türkoğlu’nun ağzından dinleyin… Ve içinde hüzün, mutluluk, sadakat olan okur-gazete ilişkisine sizde şahit olun….
Bir Zaman okurunun vefatı
Annem ilkokul mezunu ama okumaya önem veren değerli bir Anadolu kadınıydı. Yaklaşık 10 yıldan beri Zaman gazetesini satır satır okuyan, gazeteyi getiren dağıtıcıya dahi değer veren birisi idi.
Geçenlerde, Adana’nın kent merkezine yakın bir mesafede olan kendi köyüne taşındı. Köye yerleştiği ilk günden beri benden eski adresine gelen gazetesinin artık köye gönderilmesini istedi.
- “Anne hiç köye gazete gelir mi?” dediğimde
- “Ben araştırdım buraya da Zaman gazetesi geliyor oğlum “dedi.
Bende dağıtım bürosunu arayıp halledeceğimi söyledim. Birkaç gün ihmal ettim anneciğimin gazetesini.
Üst üste her gün aradı gazetem gelecek mi diye. Bende artık dayanamadım annemin köydeki evine yeni bir abone bildirisinde bulundum. Perşembe günü tekrar aradı:
- Oğlum gazetem gelmedi dedi,
Ben de ‘Tamam anne ben gerekli adres değişikliğini bildirdim, gelecek’ dedim.
16 Ekim Cuma günü aradım, “Oğlum çok şükür gazetem geldi” dedi. Bu vesile ile telefonda muhabbet ettik canım annemle.
Meğer bu son telefon görüşmemiz ve annemin son gazetesi imiş. Ertesi sabah annemizi bir kalp krizi ile 67 yaşında kaybettik.
Tüm değerli Zaman okurlarından Zaman sevdalısı annem Nadide Türkoğlu için dualarını bekleriz.
Diş Hekimi Yasin Türkoğlu/Adana
