Ey örtüsü
namusumuzun perdesi olan müslüman kadını!
Ey örtüsü namusumuzun perdesi olan müslüman kadını!
Senin yüzündeki nur iman kandilimizin sermayesidir.
Yaratılışındaki safvet; Hak’tan bize rahmettir
dinimizin kuvveti ümmetimizin varlık esasıdır.
Evladımız sütten kesilir kesilmezona kelime-i tevhidi ilk öğreten sensin.
Senin muhabbetinbizim halimizifikrimizisözümüzüişimizi tanzim eder.
Ey dini nimetlerin kendisine emanet edildiği İSLAM kadını!
Hak dinin kor ateşisenin nefesinden alev almıştır.
Bu asır iki yüzlüdürhilekardır;dışı süslüdür ancakiçi kokuşmuştur.
Bu asrın haramileri din yolundaki kervanların yolunu keser.
Bu asrın basireti kördür; hakkı tanımaz.
Ancak insanlıktan çıkmış kişiler bu asrın nefsani zincirlerine teslim olabilirler.
Asrın gözünüihtiras ve kan bürümüştür;acımasız bakar.
Kirpikleri adeta pençe kesilmiştir eline geçirdiğini kendine ram eder.
Bu asrın tuzağına düşen kişikendisini hür sanır.
Asrın elinden zehir içmiştirde hala kendini diri zanneder.
Toplum fidanının Âb-ı hayatı sensin
Ümmetin emanetini koruyan muhafız sensin.
Fıtratındaki ulvi hasletleri aklınla keşfet.
Hazret-i Fatıma senin için bir nümunedirondan gözünü ve gönlünü ayırma.
Ta kisenin dalında bir hüsüeyin meyvesi versin; gülistan eski mevsimi getirsin.
