Ä°srail’in Gazze’de yaÅŸayan Filistinlilere attığı ölüm bombaları ve insanların çığlıkları Türkiye’de büyük yankı buluyor. KuÅŸatma altında en modern silahlarla çoÄŸu çocuk olmak üzere bin beÅŸ yüzü aÅŸkın insanın öldürülmesini dünya devletleri seyrederken, Türkiye halkı bulduÄŸu her yolla tepkisini ortaya koyuyor.
Harekatın baÅŸladığı geceden itibaren televizyonların karşısında yüreÄŸi burkularak Gazze’den gelen kanlı görüntüleri izleyen halk, insanlık adına eliyle, diliyle ve gönlüyle yapabileceÄŸi her ÅŸeyi yerine getirmeye çalışıyor. BaÅŸta dualar olmak üzere, protesto gösterileri, boykotlar ve bireysel eylemlerle dünyanın gözü önünde yaÅŸanan haksızlığa seyirci kalmayacağını ilan ediyor.
Günlerdir evlerinden dışarı çıkamayan Gazzelilerin telefon hatları bazen açılabiliyor. 00970828 numaralarının ardına rast gele eklenen beÅŸ adet numara ile herhangi bir Gazzeli aileye ulaÅŸmak mümkün. Arapça veya Ä°ngilizce konuÅŸulmasa bile sadece dua ederek mazlum insanlara moral destek vermek çok önemli. Bu ÅŸekilde görüşmeler yapan Gaziantepli Sümeyye Timur konuÅŸmasını şöyle anlatıyor: “Gazzeli bir aileye ulaÅŸmak ümidiyle o anda aklıma gelen bir numarayı aradım. Hemen düşmüyor hatlar ama birkaç denemeden sonra açılıyor. Ä°ngilizce veya Arapça bilmiyorum; ama arkadaşımdan öğrendiÄŸim birkaç cümle ile Türkiyeli bir Müslüman olduÄŸumu söyledim. Arapça pek bilmediÄŸimi söyleyince telefonun ucundaki kadın aÄŸlamaya ve içeridekilere seslenmeye baÅŸladı. Birden kalabalık oluÅŸtu. SöylediÄŸim cümleleri içeridekilere tekrar etti, ‘şükran’larla. Sonra tükendi tüm cümlelerim. O da ben de hıçkıra hıçkıra ‘Allahu ekber diyebildik yalnızca. Kapatana kadar yalnızca Allahu ekber…”
Ä°stanbul’da yaÅŸayan Emira Baryaman’ın aradığı ilk evdeki yaÅŸlı hanım aÄŸlamaktan konuÅŸmaya devam edememiÅŸ. Elektriklerin pek olmadığını ama arada geldikçe TV’de haberlerden Türkiye’deki protestoları izleyebildiklerini anlatmış. BaÅŸka bir numaradan bir beyle konuÅŸan Baryaman’a ‘Sizden sadece dua istiyoruz ve biz Allah’a inanıyoruz. O’na sığınıyoruz. Dua edin ne olur.’ demiÅŸler. Hatta çok üzgün olan annesine moral vermek için tekrar aramasını istemiÅŸler.
‘Çocuklarım için çok korkuyorum’
Gazze’den 4 çocuk annesi Muna Hanım’la görüşen Yıldız Yıldırım (Antalya) da ÅŸu anda en büyük isteklerinin dua olduÄŸunu anlatıyor: “Çocukları 5, 3 ve 1. sınıfa gidiyormuÅŸ. DiÄŸeri de henüz bebek. Sesleri geliyordu. Evden çıkamadıklarını, evlerinin yan tarafında bulunan binaların bombalandığı için yerle bir olduÄŸunu ve çocukları için korktuÄŸunu söyledi. ‘Bizim için lütfen dua edin.’ dedi. ‘Bombaların seslerini duyuyor musun?’ dedi bir ara. Sesi oldukça metin geliyordu. O beni teselli etti diyebilirim. Aradığım için memnun olduÄŸunu söyledi. Ne diyeceÄŸimi bilemedim açıkçası. Türkiye’den aradığımı, onlar için dua ettiÄŸimizi, destek kampanyaları yürüttüğümüzü söyledim. ‘Kalbimiz, dualarımız sizinle, Allah’ın yardımı yakındır, sabrınız ve direncinizle kazanan siz olacaksınız inÅŸallah’ dedim. O da Türkiye’den destek olan herkese teÅŸekkür etti. AteÅŸkesten sonra tekrar aradım. Öncekinden daha iyi olduklarını, ailesinden kimseyi kaybetmediklerini söyledi. Yardımlar ulaÅŸmaya baÅŸlamış.”
Ä°lk baÅŸta Arapça bilmediÄŸi için aramaya çekinen Antalyalı Fatma Özge’nin karşısına da tevafuken Ä°ngilizce bilen bir kiÅŸi çıkmış. Kendi ailesinin iyi olduÄŸunu ama genel durumun çok kötü olduÄŸunu anlatmış. Fatma Özge, “Türkiye’den aradığımı söyleyince sevindi. Eylemleri televizyonlarında seyretmiÅŸler. Çok çok teÅŸekkür etti. Elimizden geleni yapmaya çalıştığımızı ama saldırılar durmadığı için çok üzgün olduÄŸumuzu söyledim. Sesi çok sakindi. Allah metanetlerini daha da artırsın. Ä°sraillilerin yüreÄŸine de bir parça merhamet indirsin.” diyor. AteÅŸkesten önce bazı numaraları yine arayan Özge, telefonlar çaldığı halde açılmadığını, muhtemelen evlerin terk edilmiÅŸ olduÄŸunu söylüyor. Ancak bir keresinde insanların topluca sığındığı bir mekana ulaÅŸabilmiÅŸ. Az Arapçasıyla yine dualarını iletmiÅŸ ve teÅŸekkürlerle karşılanmış.
Desteğin farkındalar; ama tedirginler
Arapça bilmediÄŸi halde Gazze’yi arayıp arkadaÅŸlarından öğrendiÄŸi cümlelerle konuÅŸan Hale KeleÅŸ, “On telefondan ancak biri düşüyordu. Ä°ki kez konuÅŸtum. Bir erkek ve bir kadınla. Beyefendinin sesi çok sakin ve metindi. KonuÅŸtuÄŸum kadının sesi çok üzgün geliyordu. Benim umut verici cümlelerime şükranlarla cevap verdiler. Memnuniyetlerini bu ÅŸekilde anlamış oldum. KeÅŸke Arapça bilip diÄŸer söylediklerini de anlasaydım.” diyor.
YaÄŸmur Turgut ise Gazze ile yaklaşık 20 aramadan sonra 3 görüşme yapabilen birisi. Turgut yaptığı görüşmeleri şöyle anlattı: ” Ä°lk aradıklarımda nereli olduklarını veya Müslüman veya Yahudi mi olduklarını soruyordum. ÇoÄŸunlukla sadece dinleyip kapatıyorlardı. Daha sonra önce selam verip Türkiye’den aradığımı söyledim. O zaman konuÅŸtular. DesteÄŸin farkındalar ve biraz da tedirginler. Ä°sraillilerin önce evlere telefon edip sonra bombalamalarından kaynaklanıyor sanırım.”
Gazze’yi arayanların en çok kullandıkları bazı cümleler
Selamün aleyküm. Hel hünâke Gazze? / Orası Gazze mi?
Ya ehil kerim / (Bayansa: Ya uhtil kerima) / Güzel kardeşim
Ene min Türkiya / Ben Türkiye’denim
Velâkin lâ etekellem ul Arabiyye / Arapça konuşamıyorum
Ve lâ efhem mâ tekûlûn / Sizin konuştuğunuzu da anlayamıyorum.
Nahnu âsifun cidden / Sizin için gerçekten üzülüyoruz.
Nahnu ned’û ileykum kesîran / Sizin için çokça dua ediyoruz.
İnne hazel musab; hu musabuna cemian ve nahnu maakum / Bu acı hepimizin ve biz sizinleyiz.
Vel ardu lena / Bu yeryüzü hepimizin.
Ä°nneme’l mü’minûne ıhvetün / Müminler kardeÅŸtir.
Allahu yansurukum / Allah size yardımın etsin.
Ä°nnallahe mea’s-sâbirîn / Allah sabredenlerle beraberdir.
Zaman
