Posted by admin on Şub - 17 - 2008
cebinden -ki hırslarını dertop edip koymuştu bir kenara- o meş’um kelimeyi çıkardı. sivriydi. aymazdı. uğursuzdu. acıdan başka bir şey vermiyordu kelime ona. sevgilinin sırtından akan kanla duvara ismini yazmak gibi az biraz sadist pek fazla mazoşist bir düşünce geçti aklından. sonra yine o kocaman düğmeli kocaman cepli paltosunun içine soktu [ Read More ]
Continue
Posted by admin on Şub - 17 - 2008
Kafede oturuyordu kadın. Cüzdanından çıkardı kelîmeyi. Bu kadar bozuk kelîme biriktiğinin farkına varamazdı zaten bu kafeye gelene kadar. Kırmızı koltukları olan bu kafede son romanının kurgusunu bitirmiş, bir tabak taze minik ekler yemiş iki kahve devirmişti.Kırmızı koltuklu kafe, -ki karşıdaki postanenin numaratiğinin önünde “ne olur hemen sıradaki numarayı bana ver [ Read More ]
Continue